Yazılamayanları yazalım derken, esas yazacaklarımızı unuttuk sahi. Şaka bir yana köşe yazarlarını şimdi daha iyi anlıyorum. Ha akşam yazarım, ha yarın, ha şu proje bitsin derken not defterim dolup taşmış. Önümdeki satırlar çoğaldıkça daha bir ağırlaşıyor yük üzerimde. İyice siniyorum köşeme. Ama sitedeki ısrarlı takip ve gelen mailler, sonunda pes ettirdi. Aldım kalemi yine elime. 30′u aşkın notu yetiştirebilirmiyim bilmiyorum ama bir şekilde ucundan başlayacağız artık. Haydi bakalım!
Archive for the 'Hayat' Category
İstanbul’a kısa bir zaman önce yağan kar, “Zor Zamanlar“la birleşince yine melankolik durumum tavana vurmuştu. Gelen mesajların sıcaklığı ve annemin durumunun her geçen gün daha iyiye gitmesi tekrar normale döndürmeye başlamıştı beni. Tam da bu sırada ortalık “Merry Chrismas!” mesajlarından geçilmez olmaya başlayınca yine eski sancılar başgösterdi içimde.
Evet, ben her karda ve özellikle yılbaşlarında biraz melankolik oluyorum. Bunun nedeni aynı zamanda yaklaşan doğum günüm -ki doğum günlerini sessiz sedasız ve alabildiğince hüzünlü geçiren tek insan benim herhalde- oluyor. Yaşlanma psikolojisi sanırım. Her yıl yaşamımdan bir parçanın daha kopması hüzünlendiriyor beni. Bu vesileyle benim gibi “anormal” olmayan tüm okurlarımın yeni yılını kutlarım. Camdan baktığımda gördüğüm beyaz örtü her ne kadar İstanbul’un beyaz saçlarını aratsa da ufak ufak mırıldanıyorum yine: “Kar yağdı üsküdara“…
Efendim birbirinden güzel ve içten mesaj/yorum/mail’ler ile içimi ısıtan ve bana destek veren okurlarıma binlerce teşekkürler. Sanırım dualarınızın desteği meyvesini verdi ve annem günden güne daha iyi oluyor. Tek olumsuz durum: 2. bir emre kadar yaşamının geri kalan kısmında haftanın günü diyalize bağımlı olması. Ama o gülen yüz ve şefkatli sesi hep yanımda olacaksa eğer, doğrusu buna değer.
Zor zamanlar yaşıyorum son bir haftadır. Hastane-ev-iş üçgeninde mekik dokuyorum. Bu süre zarfında sizinle paylaşacağım çok şey yaşadım ama sevinçle hüzünü, mutlulukla dramı bir arada yaşadığım bu dönemde uzun uzadıya bunları yazmak biraz zor. Bir fırtına gibi beynimin içinde esip duran girift olaylar ve bunların oluşturduğu hisler karmaşası şimdilik buna engel. Farkındayım: bana büyük bir hicret lazım.
Hayır yanlış yerde değilsiniz. Burası Manhem Blog. Görüntüsü değişti biraz. Bunca zaman sonra nihayet v8 yayında. Yapılacaklar listemde bir kaç eksik daha duruyor ama önemi değişiklikler de sözkonusu:
+ Tasarım ve logo değişti.
+ CSS tabanlı ve standartlara uyumlu bir kodlama yapıldı.
+ Yorumlar kısmı yenilendi: Beni hatırla fonksiyonu eklendi.
+ Yorum yazan arkadaşların isimlerinin yanında varsa web siteleri de yayınlanacak.
+ Altyapı tamamen yeniden yazıldı.
Eksik olan ve hala hazırlanan kısımlar ise şöyle:
Yazılarından bir çok şey öğrendiğimiz, bilgi ve tecrübelerini herkesle paylaşan bir çok kişinin zaman zaman büyük isyanlarına şahit olmuştum. Bunlardan bazıları öylesine kızmışlardı ki geliştirdikleri içerikleri tamamen yok edip sahneden çekildir. Bunlardan en son şahit olduğum isyan; ürettiği son derece kaliteli ve türkçe içerikle gönlümde taht kuran Altı Üstü Tasarım‘ın sahibi Mehmet Doğan’a aitti. Bu isyanlara hak versem de bazen neden bu kadar kızdıklarını anlamazdım.
Manhem Light ile ilgili görüşlerin ağırlıklı noktası var olan sistemin içinde yeni bir bölüm açmak yönündeydi. Bugün itibariyle hazırlıklara başladım. Gerek kodlama gerekse tasarım açısından da oldukça “Light” bir bölüm olacak gibi gözüküyor. Anlayacağınız terzi bir kez daha kendi söküğünü dikmeye çalışıyor.
Bu arada sitenin daha iyileştirilmesi noktasında topladığım notlar 15 maddeyi geçmiş. Hazır Light bölümüne başlamışken ve yıl sonuna da yaklaşıyorken, yeni bir versiyonun zamanı gelmiş gibi gözüküyor. Tabii ki gene sizin görüşleriniz bu iyileştirmelerde en önemli yeri tutacak.
Bu sitenin asıl sahipleri olarak gelişmesinde de payınız olacak. Bu nedenle sizden hem teknik hem de kullanıcı gözüyle gördüğünüz eksik, tavsiye ve eleştirileri bekliyorum. “Şu da olsa ya da şöyle olsa daha iyi olurdu” dediğiniz şeyler varsa yazın.
Kendi yerimize geçtikten sonra ilk gözağrımız Blogspot adresini bırakmamış, orası için “Light Düşünceler” içerisine girmiştim. Hala da aklım hep orada. Eski arşivi silip de eniden yazmaya başladıktan sonra teknik ağırlıklı bir blog oldu burası. Zaman içinde okurlarım da buna alıştı. Artık buranın bir tarzı var ve dışına çıkamıyorum. Bazen eski zamanların yadigarı olan “İzlediklerim” veya “Dinlediklerim” bölümlerine yazdığımda bile tepki aldığım oluyor.
Şimdilerde ise içimdeki bu önlenemez hayata ve yaşananlara dair yazma isteği gittikçe çoğalmış bulunuyor. Fakat bir kararsızlık durumu var:
+ Yeni bir blog mu açmalı?
+ Manhem Light üzerinden mi gitmeli?
+ Var olan komunite bloglardan birine mi (Şapkalı A, Plasticwings gibi) yazmalı?
+ Ya da bu blogun içerisinde yeni kategoriler açarak yola devam mı etmeli?
Yorumlarınızı bekliyorum. Çünkü neyi nasıl yaptığım değil, sizin gözünüzden nasıl göründüğü benim için önemli. Bu siteyi kişisel bir günlükten alıp, bugünlere getiren sizlersiniz. Buna da siz karar verin.
Bugün Hürriyet‘te dikkatimi çeken ve biri muzipçe diğeri hafifçe tebessüm ettiren iki haber vardı. Önce keyifli olanı aktarayım:
“Cimri Bill Gates” başlıklı haber, aslında hem bir Hürriyet haberi olması hem de üslubu nedeniyle biraz şüpheli ama oldukça komikti. Hele 3. paragraf ve “bir yorumcu” dan aktarılan görüşler noktayı koymuştu.
Diğeri ise köşesinde pazarlama hakkında ahkamlar kesen Ali Atıf Bir‘in bu hafta blog’ların önlenemez yükselişini ve pazarlamaya etkisini baş yazı yapmasıydı.
Bu vesile ile Blog Kardeşliği organizasyonunu da bir kez daha hatırlatmak isterim.
Bugün son peygamber Hz. Muhammed‘in (S.A.V.) doğum günü. Bütün müslümanların Mevlid Kandili’ni kutlarım.
Son Yorumlar