Son birkaç gündür neredeyse tüm bloglar 1 Milyon’u tartışıyor. Sevenleri, sevmeyenleri, takdir edenleri var. Durum beni pek alakadar etmediği ve üzerime de vazife olmadığı için Manhem’de konudan bahsetmedik. Ama gidişat bir yerden sonra yine aynı noktaya geldi: Üstad Blogger’lar(!), ünlü yazarlar(!), etik değer savunucuları(!), para ve popüler kültür karşıtları(!), yine “bizim zamanımızda buralar…” havalarıyla Blog’ları, yazı yazma işini, alınan hitleri, reklamları kısacası Internet’i sahiplenme, bir “ağa” ve”ağabey” tavırlarıyla kulak çekme, hizaya getirme harekatına giriştiler.

Hayır 1 Milyon’u yapanları savunmuyorum. Bu yazının konusu onların ne yaptıkları veya yapmadıkları değil. Tam tersine bu etik değerlerden dem vuranlara birkaç sözüm var: Ortalıkta bolca güzel nasihat(!) dolaşıyor. Ortalık; etik değerlerden söz edenler, 1 Milyoncular‘ı yavşaklıkla suçlayanlar, bir hit uğruna bunlar yapılır mı diyenler, insanlara faydalı olun, boş zaman harcamayın, iğrenç, bayağı, aşağılık, seviyesiz yazılardan vazgeçinciler’den geçilmiyor. Onlar bu oluşumdan rahatsız, hatta -şimdi yaptığım gibi- onlardan bahsedilmesinden de. Oysa bu nasihatleri edenler, kendi içlerindeki nefreti dökerken; yine kendi içlerindeki ezik kibirli ve kıskanç aynalarından faydalanıyorlar. Tıpkı daha önce olduğu gibi.

Ben tabiatım gereği bütün insanları severim. Kolay arkadaşlık kurar, kolay anlaşılır ve anlarım. Ama sadece burnu büyük tiplere -ki bunlar içi boş insanlardır genel olarak- dayanamam. İşte bu konuda okuduğum her ukalalık kokan yazıda tiksintim bir kat daha artıyor. Biz Internet’te sansürü protesto ederken, “Internet yaşamdır” dedik. Yaşamın tüm renklerine burada yer var. Herkes aynı düşünmek, davranmak yazmak zorunda değil. Bizler kendi düşünce kalıplarımıza sahip çıkarak ama onları kimseye dayatmadan, başkalarının düşünce kalıplarına saygı duyarak, kimseyi aşağılamadan, saldırmadan, vahşileşmeden yaşadığımız sürece insanız. Dün bizimle beraber Internet’te sansürü protesto eden, tekelciliğe karşı çıkanlar, bugün Internet kendi parselli arsalarıymış gibi insanlara baskı uygulayarak gözümüzde en alçak yere oturmaktadırlar.

Bu tartışmaya baktığım zaman ben kendimi hiçbir tarafa koyamıyorum. Ben makul olandan yanayım. Lütfen kendimizi bu eziklikten kurtaralım. Evet, “Internet yaşamdır” ve burada herkese yer var.