Ä°stanbul ve Kar’ın hissetirdiklerinden bu sene baÅŸlarında biraz melankolik bir yazıyla bahsetmiÅŸtim. En az yaÄŸmur kadar sevdiÄŸim bir güzellik kar. Bugün buna birde 4,5 saat süren iÅŸe gelme çilesi de eklendi ama yine de bu gizemli ve çekici kadının beyaz gelinlik giymesi, Mecidiyeköy’ün kaosu, BoÄŸaziçi’nin sakin ve masum sevimliliÄŸi görülmeye deÄŸerdi. Soba veya kalorifer başında pinekleyenlere duyrulur.
Son olarak beni tebessüm ettiren bir tevafuk daha var: Google‘da Ãœsküdar’da Kış’ı arayan Selman KardeÅŸ’in blog’a uÄŸraması ve sımsıcacık mesajı içimizi ısttı, kendisine teÅŸÅŸekür ederim.
Hep İstanbul anlatılır ve hep solan şiir karin içerisinde her hüzünlü aksamda İstanbul bulunur.Neden acaba? Neden başka güzel şehirlerde değilde sadece İstanbul. Belkide 15 Milyona yakın insanın olmasından dolayımı? Belki de denize yakın olusu.
Neyse sorular çok ama belirmek isterim ki ülkemizin
her yeri kendine has bir güzelliğe sahip.
Bunun nedeni Ä°stanbul’un gizemli çekiciliÄŸi olsa gerek. Tıpkı hüzünlü ama çekici bir kadın gibi. Bu yüzden yıllardır tüm ÅŸairler, yazarlar ve duygusal insanlar -ben de dahil- Ä°stanbul’u gördükten sonra asla ama asla baÅŸka ÅŸehirleri dikkate almaz gönlündeki ilk sıraya oturtup, taçlandırır onu.
Ä°stanbul’u hep niyetlenip, bunca senedir terkedemeyiÅŸimin sebebi de budur herhalde. Bunca keÅŸmekeÅŸine, çilesine ve çirkefliÄŸine raÄŸmen üstelik. Çünkü o “Huysuz ve Tatlı bir Kadın”dır. Onu hep seveceÄŸim.