Bunun bir çok nedeni var aslında. Burada uzun maddeler halinde sıralayıp değerli vaktinizi de almak istemiyorum. Ama ısrarla merak edenlere benim için en belirgin sebebi söyleyeyim: içimdeki ses… Çocukluğumun o tatlı ve bir daha hiçbir zaman geri dönemeyecek hatıraları, deneyimleri nasıl zaman içinde eriyerek yok olmuşsa, Manhem’de artık benim için o kadar temiz, saf ve eğlenceli bir şey değil. Başlangıçta yaşadığm heyecanlardan, samimiyetten, zevklerden mahrum görünüyor ve bana artık tat vermiyor. Bunda hem benim, hem de çevresel etkenlerin payı vardır elbette. Ama bunları sıralayarak, arkasına saklanmak gibi kolaycılığa kaçmayacağım.

Daha önce de dediğim gibi “yazmak” benim için bir hastalık ve bu hastalıktan vazgeçmem mümkün değil. Çeşitli farklı platformlarda yazdıklarım ve hala ısrarla tuttuğum kişisel günlüklerimde bu arzumu zevkle tatmin ediyorum. Ama ne yazık ki Manhem bana bu zevki vermiyor. Zevk almadığım ve heyecan duymadığım hiçbir şeyi yapamadığım gibi bunu da daha fazla yapmayacağım. Her zaman olduğu gibi içimdeki sese kulak veriyor ve 6 Kasım 2003′te yazmaya başladığım bu bloga, bugün son noktayı koyuyorum. Hepinize okuduğunuz, ilginizi, yorumlarınızı ve değerli zamanınızı paylaştığınız için teşekkürler. Başka ortamlarda görüşmek üzere…

Aktarım işi tamam ama önümde uzunca bir süre ara ara yazıları etiketlemek ve kategorilere ayırmak gibi bir külfet de var. Fırsat buldukça bu işlemi yapacağım o yüzden arşivi kurcalarken kategori ve etiket kısmına fazla takılmayın

Birkaç güne kadar yeni siteye transfer olacaksınız. Bu durum yazı yazma konusunda yeniden heyecanlandırıyor beni. Bu sefer sizleri küstürmeden ve sıkmadan elimden geldiğince yazmaya çalışacağım.

Hastayım: Yaklaşık 3 haftadır çeşitli hastalıklarla uğraşıyorum. Biri bitip diğeri başladı. Biraz perişan oldum ama yavaş yavaş toparlanıyorum. Çarşamba günü bir ameliyat geçireceğim, sonrasında herşey bitmiş olacak kısmetse.

Yoğunum: Hastalıklarla birlikte gerek işte, gerekse özelde kafamda binbir tilki dolaşıyor. Biriken işler, yapılması gerekenler, planlamalar vs. derken kendimden geçmiş bir halde günleri birbirine karıştırıyorum.

Kafam Karışık: Tüm bu hengame arasında yazı yazmaya vaktim olmamakla birlikte, başladığım bir çok yazıyı da yarım bırakıyorum. Çünkü konuyu bir türlü toparlayamıyorum.

Bezginim: Sanırım bütün bunların doğal bir sonucu olarak üzerime bezginlik çökmüş durumda. Özellikle de teknik konularda bir şeyler yazmak, çevrede dolaşan seviyesiz içerikleri gördükçe bana itici geliyor.

Toparlarsak: Evet gördüğünüz gibi bu uzun aranın bir çok sebebi var. Ama yazmaktan vazgeçmiş değilim. Zira yazmak benim için bir hastalık. Yazmazsam rahat edemiyorum. Bu aralar Dolmakalem‘e daha fazla vakit ayırıyorum. Orada yazmak daha çekici geliyor. Bir de tüm bunlar yetmiyormuş gibi Delifikir var başımızda tabii.

Her zaman olduğu gibi yoğun çaba harcayarak aşacağım. Yine eski günlerdeki gibi coşkulu bir şekilde kaldığımız yerden devam edeceğiz. Sanırım sözkonusu ameliyat beni en az 15 gün yatırarak bana istediğim zamanı verecek. Bu süre zarfında bir çok şeyi halletmiş olacağım. Kısa bir aradan sonra görüşmek üzere…

Şimdilerde ise içimdeki bu önlenemez hayata ve yaşananlara dair yazma isteği gittikçe çoğalmış bulunuyor. Fakat bir kararsızlık durumu var:

+ Yeni bir blog mu açmalı?

+ Manhem Light üzerinden mi gitmeli?

+ Var olan komunite bloglardan birine mi (Şapkalı A, Plasticwings gibi) yazmalı?

+ Ya da bu blogun içerisinde yeni kategoriler açarak yola devam mı etmeli?

Yorumlarınızı bekliyorum. Çünkü neyi nasıl yaptığım değil, sizin gözünüzden nasıl göründüğü benim için önemli. Bu siteyi kişisel bir günlükten alıp, bugünlere getiren sizlersiniz. Buna da siz karar verin.