İstanbul’a kısa bir zaman önce yağan kar, “Zor Zamanlar“la birleşince yine melankolik durumum tavana vurmuştu. Gelen mesajların sıcaklığı ve annemin durumunun her geçen gün daha iyiye gitmesi tekrar normale döndürmeye başlamıştı beni. Tam da bu sırada ortalık “Merry Chrismas!” mesajlarından geçilmez olmaya başlayınca yine eski sancılar başgösterdi içimde.

Evet, ben her karda ve özellikle yılbaşlarında biraz melankolik oluyorum. Bunun nedeni aynı zamanda yaklaşan doğum günüm -ki doğum günlerini sessiz sedasız ve alabildiğince hüzünlü geçiren tek insan benim herhalde- oluyor. Yaşlanma psikolojisi sanırım. Her yıl yaşamımdan bir parçanın daha kopması hüzünlendiriyor beni. Bu vesileyle benim gibi “anormal” olmayan tüm okurlarımın yeni yılını kutlarım. Camdan baktığımda gördüğüm beyaz örtü her ne kadar İstanbul’un beyaz saçlarını aratsa da ufak ufak mırıldanıyorum yine: “Kar yağdı üsküdara“…

Doğum günleri melankolik olur biraz bende. Hani şu bir yaş daha yaşlanma meselesi. Ama bu sene diğerlerinden farklı. Eskiler bilirler. Site ile benim doğum günüm aynı. Bu yıl hem ben hem de blog için bir çok dönüm noktası yaşandı. Blog müdavimleri bunları iyi bilir. Yeni yıla (yaşa) dair çok güzel hedeflerimiz var. Önümüzdeki sene çok daha iyi olur inşallah.

Öncelik tabii ki şu yeni versiyondaki sökükleri dikmemizde.

Bu vesile ile hemen sıkça sorulan iki sorunun da cevabını vereyim:

1 - Kaynak kodları tabii ki paylaşıma açacağım. Ama v6.0′nın kodları olacak bunlar.

2- Eski arşivimiz’in yeniden kullanıma açılmaması konusunda ısrarlıyım. Yoksa son 2 yıllık formatımızı değiştirmiş oluruz ki buna niyetimiz yok. Ağırlığın gene web ve teknolojide kalmasını düşünüyorum.

Yeni gelenler için özetle: bugün Manhem‘in 7. benim 25. Doğum günüm. Hepinize teşekkürler. İyi ki varsınız.

Bugün yeni bir yaşa daha giriyoruz hayırlısıyla. Garip bir yıldı geçen zaman. Ama her yaşımı sevdiğim gibi onuda seveceğim. Önümüzdeki yıl inşallah çok daha iyi şeylere gebedir. Hatırlayıp tebrik edenlere bir kez daha teşekkürler…